Rozporządzenie PPWR zacznie być co do zasady stosowane 12 sierpnia 2026 r. i obejmie wszystkie opakowania wprowadzane na rynek Unii Europejskiej, niezależnie od materiału i miejsca ich powstania. Właściciel sklepu internetowego może podlegać jego przepisom jako wytwórca, importer, dystrybutor, producent objęty rozszerzoną odpowiedzialnością albo podmiot napełniający opakowanie wysyłkowe. Zakres obowiązków zależy więc od tego, skąd pochodzi towar i opakowanie, czyją markę noszą oraz do jakiego kraju trafia przesyłka.
Data 12 sierpnia 2026 r. nie oznacza jednak, że każdy e-sklep musi od tego dnia ograniczyć pustą przestrzeń w paczce do 50%, wprowadzić nowe unijne etykiety i zrezygnować z określonych opakowań z tworzyw sztucznych. Większość tych wymagań zacznie być stosowana w latach 2028–2030 lub jeszcze później. Wyjaśniamy, co rzeczywiście zmienia się w sierpniu 2026 r., jakie obowiązki mogą dotyczyć sklepu internetowego i jak przygotować firmę do kolejnych etapów PPWR.
Czym jest PPWR i od kiedy jest stosowane?
PPWR to skrót od Packaging and Packaging Waste Regulation. Pełna nazwa aktu to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych. Zastępuje ono dotychczasową dyrektywę 94/62/WE i ujednolica zasady dotyczące projektowania opakowań, ich składu, oznakowania, ponownego użycia oraz gospodarowania odpadami opakowaniowymi w całej Unii Europejskiej.
Rozporządzenie obejmuje wszystkie opakowania, w tym:
- opakowania handlowe, nazywane również jednostkowymi lub sprzedażowymi,
- opakowania zbiorcze,
- opakowania transportowe,
- opakowania dla handlu elektronicznego,
- opakowania usługowe, na przykład kubki lub pojemniki napełniane w punkcie sprzedaży,
- odpady powstałe z każdego z tych rodzajów opakowań.
Opakowaniem dla handlu elektronicznego jest opakowanie transportowe używane do dostarczenia produktu klientowi w ramach sprzedaży na odległość, na przykład karton lub koperta wysyłkowa.
Jako rozporządzenie PPWR obowiązuje bezpośrednio w państwach UE. Krajowe przepisy nadal określają jednak między innymi organy kontrolne, sankcje i sposób realizacji obowiązków EPR.
Ważne: PPWR nie usuwa automatycznie dotychczasowych obowiązków związanych z BDO i gospodarką opakowaniami.
Czy PPWR dotyczy sklepów internetowych?
PPWR może dotyczyć niemal każdego sklepu internetowego, ale nie nakłada na wszystkie sklepy identycznych obowiązków. Sam fakt prowadzenia sprzedaży online nie przesądza jeszcze, czy przedsiębiorca jest wytwórcą, importerem, dystrybutorem lub producentem opakowań w rozumieniu rozporządzenia.
Najpierw trzeba przeanalizować każdy model dostaw i rodzaj opakowania osobno.
| Sytuacja w sklepie internetowym | Możliwa rola według PPWR | Co to oznacza w praktyce? |
| Sklep kupuje w UE gotowe produkty w opakowaniach i odsprzedaje je bez zmian | Dystrybutor | Powinien dochować należytej staranności, sprawdzić wymagane oznaczenia i dane podmiotów odpowiedzialnych oraz nie udostępniać opakowania, o którym wie lub ma powody sądzić, że jest niezgodne z PPWR. |
| Sklep sprowadza z państwa spoza UE produkty w opakowaniach albo puste opakowania | Importer | Musi sprawdzić, czy wytwórca przeprowadził ocenę zgodności, przygotował wymaganą dokumentację i deklarację zgodności UE oraz prawidłowo oznaczył opakowanie. |
| Sklep sprzedaje produkty lub zamawia opakowania pod własną nazwą albo znakiem towarowym | Wytwórca, z wyjątkiem określonych sytuacji dotyczących mikroprzedsiębiorstw | Odpowiada za zgodność opakowania z wymaganiami art. 5–12 PPWR, ocenę zgodności, dokumentację techniczną i deklarację zgodności UE w zakresie wymagań już stosowanych. |
| Sklep pakuje zamówienia w kupione w Polsce, niebrandowane kartony | Podmiot napełniający opakowanie, a zależnie od łańcucha dostaw również dystrybutor lub producent na potrzeby EPR | Samo napełnienie kartonu nie oznacza automatycznie, że sklep jest jego wytwórcą. Od późniejszego terminu podmiot napełniający będzie jednak odpowiadał za limit pustej przestrzeni. Status producenta EPR zależy od tego, kto i gdzie jako pierwszy udostępnia opakowanie. |
| Polski sklep wysyła produkt bezpośrednio użytkownikowi końcowemu w innym państwie UE | Producent na potrzeby rozszerzonej odpowiedzialności producenta w państwie przeznaczenia | Może być zobowiązany do rejestracji, raportowania, ponoszenia kosztów EPR i wyznaczenia upoważnionego przedstawiciela w państwie, w którym opakowanie stanie się odpadem. |
| Towar magazynuje i pakuje zewnętrzna firma fulfillment | Dostawca usług realizacji zamówień | Musi zapewnić, aby warunki magazynowania, obsługi, pakowania, adresowania i wysyłki nie zagrażały zgodności opakowania. Outsourcing nie usuwa obowiązków innych podmiotów w łańcuchu dostaw. |
Jedna firma może pełnić kilka ról jednocześnie. Sklep może być dystrybutorem w odniesieniu do produktów kupowanych od polskiego hurtownika, importerem produktów sprowadzanych z Chin, wytwórcą opakowania własnej marki oraz producentem EPR w państwie, do którego sprzedaje bezpośrednio konsumentom.
Wytwórca i producent opakowań to nie to samo
PPWR rozdziela pojęcia „wytwórca” i „producent”. Nie należy używać ich zamiennie.
Odpowiada przede wszystkim za zgodność opakowania z wymaganiami dotyczącymi substancji, recyklingu, zawartości materiału z recyklingu, minimalizacji, ponownego użycia i etykietowania. W przypadku produktu lub opakowania zamawianego pod własną marką wytwórcą może być właściciel tej marki, nawet jeśli fizycznie opakowanie wykonała inna firma.
W rozumieniu PPWR to podmiot odpowiedzialny za rozszerzoną odpowiedzialność producenta, czyli między innymi rejestrację, sprawozdawczość i finansowanie zagospodarowania odpadów opakowaniowych w państwie, w którym opakowanie ma stać się odpadem. Producentem może być wytwórca, importer lub dystrybutor. Przy sprzedaży internetowej bezpośrednio do użytkownika końcowego w innym państwie UE producentem może zostać sprzedawca wysyłający produkt.
Komisja Europejska wskazuje w swoich wytycznych do PPWR, że w całej UE istnieje jeden wytwórca danego opakowania, natomiast producenta EPR ustala się dla państwa członkowskiego, w którym opakowanie zostaje po raz pierwszy udostępnione i ma stać się odpadem.
W polskich materiałach nadal można spotkać pojęcie „wprowadzający produkty w opakowaniach”, wynikające z krajowych ustaw. Nie jest ono prostym odpowiednikiem każdego z powyższych terminów. Przy ustalaniu obowiązków trzeba sprawdzić zarówno definicje PPWR, jak i aktualne przepisy krajowe.
Co zaczyna obowiązywać 12 sierpnia 2026 r.?
Od 12 sierpnia 2026 r. zaczyna być stosowana znaczna część PPWR, ale nie wszystkie wymagania mają tę samą datę. Dla e-commerce najważniejsze są następujące obszary.
Wszystkie opakowania muszą być zdatne do recyklingu
Od 12 sierpnia 2026 r. stosowany jest ogólny wymóg, zgodnie z którym wszystkie opakowania wprowadzane do obrotu muszą być zdatne do recyklingu. Nie oznacza to jeszcze stosowania klas recyklingu A, B i C ani nowych, szczegółowych kryteriów projektowania.
Komisja wyjaśniła, że do czasu rozpoczęcia stosowania nowych kryteriów wytwórcy powinni spełniać dotychczasowe wymagania wynikające z dyrektywy 94/62/WE i powiązanych norm, między innymi EN 13430:2004. Pełne unijne kryteria projektowania z myślą o recyklingu zaczną być stosowane najwcześniej od 2030 r., po przyjęciu odpowiednich aktów delegowanych. Do tego czasu wytwórcy nie muszą przeprowadzać nowej procedury oceny zgodności PPWR dotyczącej recyklingu na podstawie kryteriów, które nie zostały jeszcze przyjęte.
WAŻNE!
Dla sklepu oznacza to przede wszystkim konieczność kupowania opakowań od dostawców, którzy potrafią zidentyfikować ich skład i potwierdzić zgodność z aktualnymi wymaganiami. Sam napis „eko” lub „nadaje się do recyklingu” nie jest wystarczającym dowodem.
Limity PFAS w opakowaniach do kontaktu z żywnością
To ważne między innymi dla sklepów sprzedających żywność, kawę, herbatę, suplementy i gotowe posiłki. Warto uzyskać od dostawców opakowań deklaracje lub wyniki badań potwierdzające zgodność z limitami.
Od 12 sierpnia 2026 r. nie będzie można wprowadzać do obrotu opakowań przeznaczonych do kontaktu z żywnością, jeżeli zawartość PFAS osiąga lub przekracza jeden z limitów wskazanych w art. 5 ust. 5 PPWR:
- 25 ppb dla poszczególnych PFAS oznaczanych analizą ukierunkowaną, z wyłączeniem polimerowych PFAS z oznaczenia ilościowego,
- 250 ppb dla sumy PFAS oznaczanych analizą ukierunkowaną, w stosownych przypadkach po degradacji prekursorów,
- 50 ppm dla PFAS ogółem, w tym polimerowych PFAS.
Nie przewidziano okresu na wyprzedanie niezgodnych zapasów, które nie zostały jeszcze wprowadzone do obrotu. Opakowania wprowadzone do obrotu przed 12 sierpnia 2026 r. mogą pozostać w obrocie. Opakowania wprowadzane do obrotu po tej dacie muszą już spełniać limity, nawet jeżeli zostały wyprodukowane wcześniej.
Ocena zgodności, dokumentacja i deklaracja zgodności UE
Wytwórca przed wprowadzeniem opakowania do obrotu powinien przeprowadzić ocenę zgodności w zakresie wymagań, które w danym momencie mają zastosowanie. Na tej podstawie przygotowuje dokumentację techniczną zgodnie z załącznikiem VII oraz deklarację zgodności UE zgodnie z załącznikiem VIII PPWR.
Dokumentacja może obejmować między innymi:
- opis i identyfikację opakowania,
- dokumentację projektową i skład materiałowy,
- wykaz zastosowanych norm i specyfikacji,
- wyniki obliczeń, badań i ocen,
- dowody zgodności z wymaganiami dotyczącymi substancji, recyklingu lub ponownego użycia, jeżeli mają zastosowanie.
Wytwórca przechowuje dokumentację techniczną i deklarację zgodności przez 5 lat w przypadku opakowań jednorazowych oraz przez 10 lat w przypadku opakowań wielokrotnego użytku. Importer powinien upewnić się, że dokumenty zostały sporządzone i są dostępne dla organu nadzoru.
Sklep, który jedynie kupuje standardowe opakowania od polskiego dostawcy, nie musi automatycznie sam sporządzać deklaracji wytwórcy. Powinien jednak ustalić swoją rolę oraz pozyskać od dostawcy dokumenty potrzebne do wykazania, że używane opakowania są zgodne. Jeżeli karton, koperta lub produkt w opakowaniu są wprowadzane pod marką sklepu, odpowiedzialność może przejść na właściciela marki.
Identyfikowalność dostawców i odbiorców
- W praktyce sklep powinien powiązać rodzaj opakowania z jego dostawcą, fakturą, specyfikacją i dokumentacją zgodności. Przy większej liczbie magazynów lub firm fulfillment potrzebna jest również informacja, która partia opakowań została użyta w danym okresie.
Obowiązki EPR przy sprzedaży do innych państw UE
PPWR wyraźnie obejmuje sprzedaż na odległość. Jeżeli polski sklep po raz pierwszy udostępnia produkt w opakowaniu bezpośrednio użytkownikowi końcowemu w innym państwie członkowskim, może być producentem na potrzeby EPR właśnie w tym państwie.
Może to oznaczać obowiązek:
- rejestracji w krajowym rejestrze producentów,
- wyznaczenia upoważnionego przedstawiciela do spraw EPR,
- raportowania ilości i rodzajów opakowań,
- finansowania zbierania i zagospodarowania odpadów opakowaniowych,
- współpracy z właściwą organizacją odpowiedzialności producenta.
Sprzedaż z jednego sklepu internetowego do kilku krajów może więc powodować odrębne obowiązki w każdym z nich. Rejestracja w polskim BDO nie zastępuje automatycznie rejestracji wymaganej w państwie, do którego sklep wysyła towary konsumentom.
Harmonogram PPWR ważny dla e-commerce
Najczęstszy błąd w opisach PPWR polega na przypisaniu wszystkich zmian do 12 sierpnia 2026 r. Rozporządzenie wprowadza jednak wieloetapowy harmonogram.
| Termin | Co się zmienia? | Znaczenie dla sklepu internetowego |
| 11 lutego 2025 r. | PPWR weszło w życie | Rozpoczął się okres przygotowawczy. |
| 12 sierpnia 2026 r. | PPWR jest co do zasady bezpośrednio stosowane | Zaczynają obowiązywać między innymi limity PFAS w opakowaniach do żywności, ogólny wymóg zdatności do recyklingu oraz obowiązki podmiotów w łańcuchu dostaw, dokumentacyjne i identyfikacyjne. |
| 12 sierpnia 2028 r. lub 24 miesiące od wejścia w życie właściwego aktu wykonawczego, w zależności od tego, która data będzie późniejsza | Zharmonizowane etykiety informujące o składzie materiałowym | Oznaczenia obejmą również opakowania dla handlu elektronicznego. |
| 1 stycznia 2030 r. lub później, zależnie od terminu wydania aktów wykonawczych | Szczegółowe kryteria projektowania opakowań z myślą o recyklingu i klasy recyklingu | Na rynek będzie można wprowadzać opakowania spełniające wymagane poziomy recyklingu. |
| 1 stycznia 2030 r. | Nowe wymagania dotyczące minimalizacji masy i objętości opakowań | Wytwórca lub importer będzie musiał wykazać, że projekt nie zawiera zbędnej masy, objętości ani warstw. |
| 1 stycznia 2030 r. lub 3 lata od wejścia w życie aktu określającego metodykę, w zależności od tego, która data będzie późniejsza | Maksymalnie 50% pustej przestrzeni w opakowaniach zbiorczych, transportowych i dla handlu elektronicznego | Obowiązek dotyczy podmiotu, który napełnia lub stosuje takie opakowanie. |
| Najwcześniej 1 stycznia 2030 r. | Minimalna zawartość recyklatu w części opakowań z tworzyw sztucznych | Wytwórcy i importerzy opakowań z plastiku będą musieli spełniać odpowiednie progi, z uwzględnieniem wyjątków. |
| 1 stycznia 2030 r. | Zakaz wybranych formatów jednorazowych opakowań z tworzyw sztucznych | Zakaz dotyczy tylko zastosowań wymienionych w załączniku V, a nie wszystkich folii i wypełniaczy. |
| 1 stycznia 2030 r. | Część celów ponownego użycia | Dotyczy określonych formatów i podmiotów. Kartonowe pudła są wyłączone z celów ponownego użycia opakowań transportowych. |
| 1 stycznia 2035 r. lub później | Wymóg recyklingu opakowań na dużą skalę | Sam projekt nadający się do recyklingu nie będzie wystarczający. Potrzebna będzie również rzeczywista infrastruktura zbiórki, sortowania i recyklingu. |
Terminy powiązane z aktami delegowanymi i wykonawczymi mogą przesunąć faktyczne rozpoczęcie stosowania części wymagań. Przed zmianą opakowania lub zamówieniem dużej partii z nowym nadrukiem warto sprawdzić aktualne akty Komisji i stronę wdrożeniową PPWR.
Limit 50% pustej przestrzeni w paczce
Limit 50% pustej przestrzeni nie zaczyna obowiązywać 12 sierpnia 2026 r. Zgodnie z art. 24 PPWR będzie stosowany od 1 stycznia 2030 r. albo po upływie 3 lat od wejścia w życie aktu wykonawczego określającego metodykę obliczeń, jeżeli ten termin przypadnie później.
Nie oznacza to, że do tego czasu można bez uzasadnienia stosować nadmiernie duże opakowania. Do końca 2029 r. pozostają w mocy dotychczasowe unijne wymagania dotyczące minimalizacji opakowań i norma EN 13428:2004. Nowy, liczbowy próg 50% nie jest jednak jeszcze stosowany.
Wymóg obejmie opakowania:
- zbiorcze,
- transportowe,
- dla handlu elektronicznego.
Odpowiedzialny będzie podmiot, który napełnia lub stosuje dane opakowanie. W typowym procesie wysyłkowym może nim być sklep albo firma fulfillment pakująca zamówienie.
PPWR traktuje przestrzeń zajętą przez materiały wypełniające, takie jak ścinki papieru, poduszki powietrzne, folia bąbelkowa, pianka, wełna drzewna lub granulat styropianowy, jako pustą przestrzeń. Wypełnienie dużego kartonu większą ilością papieru nie obniży więc wskaźnika.
Do wstępnego audytu można użyć uproszczonego wzoru:
(objętość wewnętrzna opakowania − objętość produktów) / objętość wewnętrzna opakowania × 100%.
Nie jest to jeszcze ostateczna, urzędowa metoda dla wszystkich kształtów i konfiguracji. Komisja ma przyjąć akt wykonawczy z metodyką do 12 lutego 2028 r. Dopiero ten dokument przesądzi między innymi sposób pomiaru opakowań o nieregularnym kształcie i szczególnych wymogach ochronnych.
Już teraz warto analizować najczęstsze zestawy produktów, liczbę używanych formatów kartonów oraz ilość wypełniacza. Nie należy jednak przedstawiać dzisiejszego wyniku jako formalnego potwierdzenia zgodności z metodą, której Komisja jeszcze nie przyjęła.
Czy PPWR zakazuje folii bąbelkowej i innych opakowań z plastiku?
PPWR nie wprowadza ogólnego zakazu używania folii bąbelkowej, plastikowych wypełniaczy lub folii termokurczliwej w e-commerce tylko dlatego, że istnieje odpowiednik papierowy. Taka interpretacja byłaby nieprawidłowa.
Od 1 stycznia 2030 r. zakazane będą konkretne formaty jednorazowych opakowań z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku V. Należą do nich między innymi:
- niektóre folie termokurczliwe i zbiorcze stosowane w punkcie sprzedaży do grupowania produktów, aby skłonić klienta do zakupu większej liczby sztuk,
- opakowania na mniej niż 1,5 kg świeżych owoców i warzyw, z przewidzianymi wyjątkami,
- wybrane jednorazowe opakowania na żywność i napoje w sektorze HoReCa,
- jednorazowe porcje przypraw, sosów, śmietanki i cukru w określonych zastosowaniach w HoReCa,
- miniaturowe opakowania kosmetyków i środków higienicznych w hotelach,
- bardzo lekkie torby z tworzyw sztucznych, poza zastosowaniami uzasadnionymi względami higieny lub ograniczaniem marnowania żywności.
Zakaz nie obejmuje automatycznie folii bąbelkowej używanej do ochrony produktu w przesyłce. Taki materiał może jednak wpływać na możliwość recyklingu opakowania, wymagany udział recyklatu oraz wskaźnik pustej przestrzeni. Dlatego decyzję o jego stosowaniu trzeba ocenić w szerszym kontekście PPWR.
Nie każde opakowanie opisane jako „biodegradowalne” lub „eko” będzie zgodne z PPWR. Zamiana plastiku na cięższy materiał bez analizy funkcji, bezpieczeństwa produktu, możliwości recyklingu i dokumentacji dostawcy nie gwarantuje zgodności z prawem.
Kiedy opakowania z plastiku będą musiały zawierać recyklat?
Obowiązkowe minimalne udziały tworzywa pochodzącego z recyklingu nie zaczynają być stosowane 12 sierpnia 2026 r. Pierwsze progi mają obowiązywać od 1 stycznia 2030 r. albo 3 lata po wejściu w życie aktu wykonawczego określającego metody obliczeń i weryfikacji, jeżeli ta data będzie późniejsza.
Zgodnie z art. 7 PPWR minimalny udział recyklatu odzyskanego z pokonsumenckich odpadów z tworzyw sztucznych ma wynosić:
- 30% w opakowaniach do produktów wrażliwych, których głównym składnikiem jest PET, z wyjątkiem jednorazowych butelek na napoje,
- 10% w opakowaniach do produktów wrażliwych wykonanych z tworzyw innych niż PET, z wyjątkiem jednorazowych butelek na napoje,
- 30% w jednorazowych butelkach na napoje z tworzyw sztucznych,
- 35% w pozostałych opakowaniach z tworzyw sztucznych.
Progi będą obliczane dla poszczególnych rodzajów i formatów opakowań jako średnia dla zakładu produkcyjnego i roku. PPWR przewiduje wyjątki, między innymi dla niektórych opakowań produktów leczniczych, wyrobów medycznych i sytuacji, w których zastosowanie recyklatu w opakowaniu do żywności zagrażałoby zdrowiu lub naruszało przepisy dotyczące materiałów do kontaktu z żywnością.
Za spełnienie progów odpowiada przede wszystkim wytwórca lub importer. Sklep kupujący gotowe opakowania powinien pozyskać od dostawcy informację o zawartości recyklatu, zamiast obliczać ją samodzielnie na podstawie wyglądu lub deklaracji marketingowej.
Kiedy pojawią się nowe oznaczenia opakowań?
Jednolite unijne etykiety dotyczące składu materiałowego nie będą obowiązkowe od 12 sierpnia 2026 r. Mają być stosowane od 12 sierpnia 2028 r. albo 24 miesiące po wejściu w życie odpowiedniego aktu wykonawczego, w zależności od tego, która data będzie późniejsza.
Etykieta ma zawierać łatwo zrozumiałe piktogramy pomagające konsumentowi w segregacji odpadu. Co do zasady opakowania transportowe będą wyłączone z tego obowiązku, ale wyjątek od wyłączenia stanowią opakowania dla handlu elektronicznego. Karton lub koperta wysyłane do klienta w ramach sprzedaży online będą więc objęte systemem oznaczeń.
Komisja dopiero określi wzory etykiet i szczegółowe zasady ich stosowania. Drukowanie własnych symboli „zgodnych z PPWR” przed publikacją finalnego aktu może prowadzić do kosztownej wymiany zapasów. Bezpieczniej zachować w projekcie opakowania miejsce na przyszłe oznaczenie i poczekać na zatwierdzony system.
Czy mały sklep internetowy jest zwolniony z PPWR?
Nie istnieje ogólne zwolnienie mikroprzedsiębiorstw z PPWR. Mały sklep może korzystać z niektórych wyjątków, ale nadal mogą go dotyczyć wymagania dotyczące substancji, recyklingu, oznaczeń, identyfikowalności i rozszerzonej odpowiedzialności producenta.
Zgodnie z unijną definicją mikroprzedsiębiorstwo zatrudnia mniej niż 10 osób i osiąga roczny obrót lub całkowity bilans roczny nieprzekraczający 2 mln euro. Przy ocenie mogą być uwzględniane również przedsiębiorstwa partnerskie i powiązane. Sam obrót poniżej 2 mln euro nie wystarczy, jeżeli firma nie spełnia kryterium zatrudnienia.
PPWR przewiduje między innymi następujące ułatwienia:
– jeżeli mikroprzedsiębiorstwo zamawia opakowanie lub produkt w opakowaniu pod własną marką, ale dostawca opakowania znajduje się w tym samym państwie członkowskim, za wytwórcę może zostać uznany dostawca, a nie właściciel marki,
– podmiot będący mikroprzedsiębiorstwem i udostępniający w roku kalendarzowym nie więcej niż 1000 kg opakowań na terytorium danego państwa członkowskiego jest zwolniony z określonych w art. 29 celów ponownego użycia.
Drugie zwolnienie dotyczy celów ponownego użycia, a nie całego rozporządzenia. Sklep nie może więc przyjąć, że status mikroprzedsiębiorstwa zwalnia go z rejestracji EPR, kontroli opakowań do żywności lub korzystania ze zgodnych opakowań wysyłkowych.
Zwolnienie ma znaczenie, ponieważ art. 29 przewiduje od 2030 r. między innymi 40% udział opakowań wielokrotnego użytku dla wskazanych opakowań transportowych oraz 10% dla określonych opakowań zbiorczych w formie pudeł innych niż tekturowe. Z celów dotyczących opakowań transportowych wyłączono pudła tekturowe. Każdy format i przepływ trzeba więc oceniać oddzielnie.
Jak przygotować sklep internetowy do PPWR?
Przygotowania warto zacząć od ustalenia odpowiedzialności i zebrania danych. Wymiana wszystkich kartonów na papierowe albo „biodegradowalne” bez analizy nie rozwiąże problemu.
1. Zrób inwentaryzację opakowań
Uwzględnij opakowania produktów, opakowania zbiorcze, kartony i koperty wysyłkowe, wypełniacze, taśmy, etykiety, torby oraz opakowania zwrotne. Dla każdego elementu zapisz:
- dostawcę i kraj pochodzenia,
- materiał i masę,
- wymiary,
- przeznaczenie,
- informację o kontakcie z żywnością,
- oznaczenie marką sklepu,
- jednorazowy lub wielokrotny charakter,
- państwa, w których opakowanie jest udostępniane klientom.
2. Określ rolę firmy dla każdego przepływu
Oddziel zakupy krajowe, zakupy z innych państw UE, import spoza UE, produkty własnej marki i sprzedaż zagraniczną. Ten sam sklep może mieć inne obowiązki dla każdej grupy produktów.
3. Poproś dostawców o dokumenty
W zależności od rodzaju opakowania i roli dostawcy potrzebne mogą być:
- specyfikacja materiałowa,
- deklaracja zgodności UE,
- informacje potrzebne do dokumentacji technicznej,
- potwierdzenie zgodności z limitami substancji,
- wyniki badań PFAS dla opakowań do kontaktu z żywnością,
- informacje o zawartości recyklatu,
- potwierdzenie możliwości recyklingu lub ponownego użycia.
Nie wystarczy ogólne zapewnienie handlowe, że opakowanie jest ekologiczne.
4. Sprawdź obowiązki EPR w krajach sprzedaży
Przygotuj listę państw UE, do których wysyłasz produkty bezpośrednio konsumentom lub profesjonalnym użytkownikom końcowym. Dla każdego kraju sprawdź rejestrację, sprawozdawczość, przedstawiciela i umowę z organizacją odpowiedzialności producenta.
5. Przeanalizuj sposób pakowania zamówień
Na podstawie rzeczywistych koszyków zakupowych ustal, które zestawy produktów najczęściej trafiają do zbyt dużych kartonów. Dobierz liczbę rozmiarów opakowań do asortymentu i struktury zamówień. Dla jednego sklepu wystarczą cztery formaty, a dla innego potrzebnych będzie kilkanaście, koperty o regulowanym rozmiarze lub opakowania wykonywane na żądanie.
6. Ustal zasady współpracy z fulfillmentem
W umowie i procedurach określ:
- kto kupuje i zatwierdza opakowania,
- kto przechowuje dokumentację dostawców,
- kto mierzy opakowania i zapisuje ich zużycie,
- jak dobierany jest karton do zamówienia,
- kto reaguje na wykrycie niezgodności,
- jak raportowane są ilości opakowań w podziale na materiały i kraje.
Samo przekazanie pakowania zewnętrznej firmie nie przenosi automatycznie wszystkich obowiązków publicznoprawnych sklepu.
7. Ostrożnie komunikuj korzyści środowiskowe
Nie opisuj opakowania jako „w 100% ekologicznego”, „bezpiecznego dla planety” lub „w pełni zgodnego z PPWR”, jeżeli nie masz danych potwierdzających te twierdzenia. Informacja „karton zawiera 80% włókien z recyklingu” jest bardziej konkretna i łatwiejsza do udokumentowania niż nieprecyzyjne hasło marketingowe.
8. Wyznacz osobę odpowiedzialną i kalendarz zmian
PPWR łączy zakupy, logistykę, compliance, sprzedaż zagraniczną i komunikację. Warto wskazać właściciela procesu, który będzie aktualizował rejestr opakowań, zbierał dokumenty i śledził akty wykonawcze Komisji.
Jakie kary grożą za naruszenie PPWR?
PPWR nie ustanawia jednego, wspólnego dla całej UE cennika kar. Państwa członkowskie mają wprowadzić sankcje, które będą skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Wysokość grzywien oraz właściwe organy będą wynikać z prawa krajowego.
Niezależnie od kary finansowej organ nadzoru może żądać usunięcia niezgodności. W zależności od sytuacji konsekwencją może być ograniczenie lub zakaz udostępniania opakowania, jego wycofanie z obrotu albo odzyskanie od użytkowników.
Dlatego nie należy podawać jednej kwoty kary jako obowiązującej każdy sklep w Unii. Przed publikacją informacji o polskich sankcjach trzeba sprawdzić ostateczne brzmienie krajowych przepisów wykonujących art. 68 PPWR.
Najczęstsze pytania o PPWR
PPWR weszło w życie 11 lutego 2025 r., a co do zasady jest stosowane od 12 sierpnia 2026 r. Część obowiązków ma późniejsze terminy, między innymi w 2028, 2030 i 2035 r. Rozporządzenie stosuje się bezpośrednio, ale uzupełniają je przepisy krajowe.
PPWR może dotyczyć każdego sklepu używającego lub sprzedającego opakowania, lecz zakres obowiązków zależy od roli firmy. Sklep może być dystrybutorem, importerem, wytwórcą, producentem EPR albo podmiotem napełniającym opakowanie wysyłkowe.
Nie. Limit 50% będzie stosowany od 1 stycznia 2030 r. albo 3 lata po wejściu w życie aktu określającego metodę obliczeń, jeżeli ta data będzie późniejsza. Metodyka ma zostać przyjęta przez Komisję do 12 lutego 2028 r.
Nie. Papier, poduszki powietrzne, folia bąbelkowa, pianka, wełna drzewna i granulat styropianowy są traktowane jak pusta przestrzeń. Dodanie większej ilości wypełniacza nie pomoże spełnić przyszłego limitu 50%.
Nie. PPWR nie zawiera ogólnego zakazu folii bąbelkowej w e-commerce. Od 2030 r. zakazane będą tylko wskazane formaty i zastosowania jednorazowych opakowań z tworzyw sztucznych. Folia bąbelkowa będzie jednak uwzględniana przy ocenie pustej przestrzeni i możliwości recyklingu.
Nie ma ogólnego nakazu wymiany wszystkich kartonów. Sklep powinien ustalić swoją rolę, sprawdzić dostawców i dokumentację oraz nie używać opakowań niespełniających wymagań już stosowanych. Szczegółowy limit pustej przestrzeni i nowe etykiety zaczną obowiązywać później.
Nie. Mikroprzedsiębiorstwa korzystają tylko z wybranych wyjątków. Zwolnienie z celów ponownego użycia wymaga dodatkowo udostępniania nie więcej niż 1000 kg opakowań rocznie na terytorium danego państwa. Nie usuwa ono innych obowiązków, między innymi dotyczących substancji, EPR czy identyfikowalności.
Nie zawsze. Sklep sprzedający bezpośrednio użytkownikom końcowym w innym państwie UE może być tam producentem EPR. W takim przypadku trzeba sprawdzić lokalną rejestrację, sprawozdawczość, opłaty i obowiązek wyznaczenia przedstawiciela.
Firma fulfillment odpowiada za to, aby magazynowanie, obsługa, pakowanie i wysyłka nie naruszały zgodności opakowania. Nie oznacza to jednak automatycznego przejęcia obowiązków sklepu jako wytwórcy, importera, dystrybutora lub producenta EPR.
Kary określają państwa członkowskie, dlatego PPWR nie podaje jednej kwoty dla całej UE. Sankcje mają być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Możliwe są również nakazy usunięcia niezgodności, wycofania opakowania lub ograniczenia jego udostępniania.
Stan prawny i stan prac wdrożeniowych: 3 sierpnia 2026 r. Ze względu na akty wykonawcze i delegowane, które będą wydawane na podstawie PPWR, harmonogram oraz szczegółowe metody oceny należy aktualizować przed wdrożeniem zmian w opakowaniach.
Podstawa prawna i źródła
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych
- Wytyczne Komisji Europejskiej dotyczące stosowania rozporządzenia (UE) 2025/40
- FAQ Komisji Europejskiej dotyczące PPWR, opublikowane 3 sierpnia 2026 r.
- Informacje Komisji Europejskiej o opakowaniach i odpadach opakowaniowych